Dowody na synchroniczność – Część 3

Na łamach strony poruszamy tematykę synchronizacji, numerologii w połączeniu z różnymi przekazami anielskimi, jak i czysto naukowymi. Najnowszą wartościową treścią z którą chcemy podzielić się z czytelnikami Lustrzanej Godziny jest najnowszy cykl opisujący synchroniczność. Podzieliliśmy tekst na kilka artykułów których tytuły prezentujemy z odnośnikami do stron poniżej:

  • Pojęcie synchroniczności  (Część 1)
  • Teoria synchroniczności   (Część 2)
  • Dowody na synchroniczność (Część 3) <- jesteś tutaj
  • Znaczenie, uznawanie wzorów i tworzenie (Część 4) - w opracowaniu
  • Korzystanie z synchroniczności na przykładzie psychoterapii (Część 5) - w opracowaniu
  • Wzmocnienie wartości pracy (Część 6) - w opracowaniu
  • Zrozumienie symbolizmu (Część 7) - w opracowaniu
  • Konsekwencje stosowania (Część 8) - w opracowaniu

Życzymy miłego studiowania tematyki synchroniczności.

Dowody na synchroniczność – Część 3

Dowody na synchroniczność

  Raporty opowiadań o ogólnej definicji liczby synchronicznej w tysiącach (Adrienne, 1998; Begg, 2003; Belitz i Lundstrom, 1998; Cousineau, 1997; Eyre, 1997; Gaulden, 2003; Halberstam i Leventhal, 1997; Hay , 2006; Spangler, 1996; Watkins, 2005). Przypadkowe rozmowy na temat znaczących zbiegów okoliczności generują o wiele więcej niezgłoszonych historii (osobisty komunikat G. Nachmana, sierpień 2007). Czy napływ opowieści, zwłaszcza niedawny przypływ książek i stron internetowych poświęconych synchroniczności, dostarcza przekonujących dowodów? Nie dla naukowców. Klinicyści wykorzystują anegdoty doświadczenia klinicznego do zbierania raportów przypadków w szeregi, które mogą następnie prowadzić do kontrolowanych, randomizowanych badań. Obecnie nie udało nam się opracować satysfakcjonującej i sprawdzalnej teorii. Ale najpierw, jak w przypadku każdej nowej nauki, musimy zacząć od opisu. Czy to zjawisko istnieje? Jakie są jego liczne formy? Jakie są odmiany doświadczeń synchronicznych?

Przegląd badań na temat synchronizacji

Przeglądamy badania nad tymi anomalnymi zdarzeniami, najpierw wyjaśniając różnice i nakładanie się między psi a synchronicznością. Mogą one różnić się cechami zdolności i znaczenia weryfikacji. Informacje otrzymane przez telepatię, jasnowidzenie i wstępne rozpoznanie mogą być zweryfikowane przez zewnętrzną weryfikację. Wydarzenie widziane lub przewidywane przez psi albo się wydarzyło, albo nie miało miejsca. Z drugiej strony synchroniczność zyskuje na znaczeniu, czyniąc dwuznaczne doświadczenie osobistym znaczeniem.

PSI i synchroniczność mogą się nakładać, ponieważ informacje psi, takie jak informacje uzyskane przez nasze zwykłe narządy zmysłów, mogą stanowić podstawę synchronizacji. Na przykład wiedza, kto dzwoni przed podniesieniem telefonu, może być uważana za przeżycie telepatyczne. Kontekst, w którym doświadczane jest to zdarzenie telepatyczne, może sprawić, że stanie się ono synchroniczne. Jeśli dana osoba potrzebuje komfortu, zaczyna myśleć o długo obcym krewnym, a ten krewny nazywa się komfortem, wówczas informacje psi najprawdopodobniej pomogą stworzyć znaczenie w tym przypadku i dlatego nastąpiła synchronizacja.

    Kontinuum podejść badawczych można konstruować dla różnych stopni znaczenia. Na najniższym końcu byłoby badanie anomalnych wydarzeń, które nie mają żadnego znaczenia – kontekst jest zdepersonalizowany. p ro płoć charakteryzuje badania nad czystą psi. W jednym paradygmacie badania telepatii zadaniem podmiotu jest potwierdzenie otrzymania informacji telepatycznej od nadawcy w innym pokoju. Nadawca wpatruje się w jeden z czterech schematów. Dla każdej próby odbiorca wybiera jeden z czterech schematów, będąc otwartym na wiadomość od nadawcy. Nie ma żadnego osobistego znaczenia dla odbiorcy dla żadnego ze schematów.

 

   Tam, gdzie badania są ułożone wzdłuż kontinuum znaczenia, odbija się to w handlu między kontrolą eksperymentalną a ważnością ekologiczną. Kontrola eksperymentalna odnosi się do zdolności naukowca do określenia związku przyczynowo-skutkowego poprzez wyeliminowanie obcych zmiennych, które potencjalnie mogłyby wyjaśnić zdarzenie. Ważność ekologiczna odnosi się do stopnia, w jakim eksperyment przypomina naturalny kontekst, w którym jest obserwowany. Badanie zjawisk w obu kontekstach jest ważne, aby uzyskać ich kompleksowe zrozumienie, które jest jednocześnie realistyczne i obiektywne. is tradeo0 jest szczególnie istotny w badaniach psi i synchroniczności, w których naturalne obserwacje tych zjawisk są silne i uderzające, ale eksperymentalne replikacje mogą wydawać się słabe i nieistotne.

  Obecne badania mieszczą się w dwóch metodach: 1) ankietach służących ocenie częstotliwości i przekonań dotyczących synchroniczności i psi; oraz 2) eksperymenty próbujące powtórzyć i zweryfikować te anomalne doświadczenia w kontrolowanych warunkach.

Ankiety synchronizatorów

Naukowcy odkryli, że wśród dużych próbek (odpowiednio 200, 387 i 200) osoby doświadczały telefonicznej „telepatii” na wysokich częstotliwościach. Na przykład 80% – 95% osób ocenianych nieformalnie podczas konferencji doświadczyło synchronizacji telefonicznej. W formalnej ankiecie (z trzech lokalizacji) badacze stwierdzili, że od 47% do 78% osób w próbach doświadczyło telepatii telefonicznych, a zmienne wyniki znalezione w pytaniach dotyczą konkretnych aspektów (np. Wiedząc, kto dzwoni przed wybraniem) przez telefon, gdy ktoś mówi, że po prostu o tobie myśli, kiedy dzwonisz), a także z różnych lokalizacji. Nie było oceny „znaczenia” tych zbiegów okoliczności. Nie było też oceny, jaki procent połączeń odebranych w ciągu życia danej osoby miał powiązaną synchroniczność; dlatego nie było sposobu, aby wiedzieć, jak prawdopodobne jest, że sporadyczne prawidłowe zgadywanie / wyczuwanie było spowodowane przypadkiem.

Wiele osób doświadcza wrażeń cielesnych, które pokrywają się z odczuciami cielesnymi znaczących innych osób, które znajdują się w innym miejscu. Te doświadczenia można nazwać „telesomatycznymi” z tele (na odległość) i soma (ciało) i mogą generować większe emocje i znaczenie niż telepatia telefoniczna. Mann i Jaye (2007) przeprowadzili głęboki wywiad z dwudziestoma dorosłymi bliźniakami na temat ich doświadczeń chorobowych. Badacze oparli swoje badania na klinicznych wynikach Schwartza (1967; 1973), sugerując, że wiele osób odczuwa ból ukochanej osoby, zarówno jednocześnie, jak i w pewnej odległości od siebie. Bliźniacy zgłosili, że choroba lub obrażenia jednego z bliźniaków były często doświadczane przez drugiego (Mann i Jaye, 2007). 20 uczestników zgłosiło ponad 50 doznań telesomatycznych: czterech miało związek z wypadkami, z zabiegami chirurgicznymi, z dziewięcioma różnymi aspektami ciąży i z dziewięcioma intensywnymi stanami emocjonalnymi – lękiem, strachem lub depresją. Bliźniacy przyjęli te zbiegi okoliczności, co oznaczało, że byli bardziej związani i mniej osobni niż inne pary ludzi.

Częstotliwość znaczących przypadkowych spotkań została zbadana w literaturze dotyczącej poradnictwa zawodowego. W kilku badaniach uwzględniono pytania dotyczące częstotliwości tych przypadkowych doświadczeń i ich względnego wpływu na wybory zawodowe. Na przykład badanie synchroniczności Meyera (1989) wykazało, że znaczące wydarzenia zmieniające życie zwykle skupiały się wokół sytuacji związanych z zatrudnieniem. Ankieta przeprowadzona przez Betswortha i Hansena (1996) wykazała wyraźną większość (60 of) próby zgłaszającej nieoczekiwane wydarzenie w ich rozwoju kariery. Ponadto Bright, Pryor i Harpham (2005) stwierdzili, że 74 respondentów było pod wpływem przypadkowego wydarzenia w rozwoju ich kariery. Uczestnicy zgłosili średnio 7,7 przypadkowych zdarzeń9 wpływających na ich ścieżki kariery.

W niepublikowanej rozprawie Meyera (1989) badano związki między zmiennymi osobowości a doświadczeniami synchronicznymi. W badaniu wzięło udział 88 studentów studiów licencjackich, które obejmowały kilka instrumentów osobowości oraz dziewięciopunktowy wskaźnik synchronizacji. Często zgłaszanymi szczególnymi doświadczeniami były: mówienie, co myśli ktoś inny (lub odwrotnie), myślenie o piosence i słuchanie jej w radiu oraz myślenie o przyjacielu, który następnie się z tobą skontaktuje. Ponadto około jedna czwarta próby zgłosiła, że ​​doświadczyła zmieniającego życie zbiegów okoliczności. Doświadczenia skupione wokół wyzwań życiowych (np. sytuacje zagrażające życiu), śmierci innych, problemów związanych z zatrudnieniem i relacji międzyludzkich. Tendencja do szukania znaczenia w dwuznaczności prawdopodobnie jest zwykle rozkładana, ale nie była systematycznie badana. Niektórzy ludzie wydają się żyć swoim życiem, obserwując znaczące zbiegi okoliczności, podczas gdy inni nie zwracają na nie uwagi. Spośród tych, którzy zwracają największą uwagę, niektórzy prawdopodobnie z powodzeniem z nich korzystają, podczas gdy inni mogą tworzyć znaczenia, które zniekształcają ich podejmowanie decyzji (Brugger, 2001).

Wysoka emocjonalność i / lub znajomość nadawcy i odbiorcy wydają się zwiększać prawdopodobieństwo komunikacji telepatycznej, jak sugerują badania telepatii telefonicznej nad siostrami Sheldrake’a (Sheldrake i Smart, 2003a, b) oraz wyżej opisane telesomatyczne badania bliźniaków (Mann i Jaye) , 2007). Jak omówiono w następnej części, uczestnicy, którzy uzyskali najwyższe wyniki w badaniu Weird Coincidence Survey, opisali się jako bardziej religijni i bardziej duchowi niż ci, którzy uzyskali najniższe wyniki.

Kontrolowane badania synchroniczności

Przewaga dowodów statystycznych nadaje pewną wiarygodność poglądowi, że zdolności psi istnieją i można je replikować w kontrolowanych warunkach. Radin (2006) opisał wiele z tych badań. Jedną z najpopularniejszych metod badania zjawiska psi (a zwłaszcza telepatii) jest procedura „ganzfeld”. Mówi się, że procedura naśladuje naturalne występowanie psi (podobno występujące w stanie podobnym do medytacji) i redukuje interferencję zewnętrznego „szumu” sensorycznego w celu przekazywania informacji (Bem, 1994). W tych badaniach odbiornik jest izolowany w pokoju, nosi na oczach połówki piłek pingpongowych i jest stymulowany przez czerwone światło. Nosi także słuchawki niosące biały szum. Uczestnik może również podlegać stopniowemu rozluźnieniu mięśni w celu zmniejszenia wewnętrznego hałasu somatycznego. Nadawca, oddzielony od odbiorcy, koncentruje się na bodźcu wizualnym, który jest losowo wybierany z dużej puli obrazów. Jednocześnie odbiorca nieustannie opisuje swoje wyobrażenia mentalne. Odbiorca otrzymuje kilka bodźców wzrokowych i jest proszony o ocenę stopnia, w jakim każdy obraz pasuje do jego obrazu mentalnego. Jeśli najwyżej sklasyfikowanym obrazem odbiorcy jest „wysłany”, nazywa się to „trafieniem”. Losowa szansa dla odbiorcy na wybranie „wysłanego” obrazu wynosi jeden z czterech lub 25%.

Ta szczególna metoda badania telepatii zyskała przychylność zarówno badaczy, jak i sceptyków na przestrzeni lat. W oparciu o metaanalizę, która łączy wyniki badań, naukowcy odkryli statystycznie znaczące efekty. W 88 badaniach z 3145 próbami Radin (2006) opisuje łączny współczynnik trafień wynoszący 32% (w porównaniu do współczynnika szans 25 lub p <0,000000000001).

Jak zauważono w sekcji ankiety, powszechnym doświadczeniem synchronicznym jest wiedza, kto dzwoni przed podniesieniem telefonu. Sheldrake i jego koledzy (2003a) próbowali powielić wyniki badań w kontrolowanych warunkach, ale w bardziej uzasadnionych ekologicznie kontekstach niż tradycyjne badania telepatyczne. Osoba docelowa została poproszona o wygenerowanie listy czterech przyjaciół. W danym momencie eksperymentatorzy skontaktowali się z jednym z czterech dzwoniących (wybranych losowo) i zapytali ta osoba, aby zadzwonić do docelowego tematu. Osobnik przewidziałby, kto dzwoni przy pierwszym sygnale, i obliczono wskaźnik dokładności. Tylko przypadkiem badany powinien być w stanie poprawnie przewidzieć 25% połączeń telefonicznych. Stosując tę procedurę, Sheldrake stwierdził, że wskaźniki sukcesu są znacznie wyższe niż przypadek (zwykle około 40%). Co więcej, badania te ujawniły znacznie wyższe wskaźniki dokładności dla znanych niż nieznanych osób dzwoniących i wykazały, że odległość miała niewielki wpływ na wskaźniki dokładności u osoby docelowej. Te podwyższone wskaźniki sukcesu można częściowo wyjaśnić wysokim stopniem bliskości emocjonalnej między dzwoniącymi, co prawdopodobnie ułatwia połączenie telepatyczne. Podobne wyniki uzyskano przy bardziej rygorystycznych zastrzeżeniach (Sheldrake i Smart, 2003b). Badacz znalazł podobne wyniki przy użyciu wiadomości e-mail zamiast połączeń telefonicznych (Sheldrake i Smart, 2005).

Braud (1983) badał sekwencyjną synchroniczność w kilku przykładach przypadków, używając siebie jako podmiotu. Identyfikując słowa z „szczególnym uczuciem” lub „anomalną uwagą” związaną z nimi, zapisał te przypadki, a także słowa kontrolne przez 24 godziny. Znaleziono dziesięć przypadków synchroniczności, a przypadki synchroniczne znaleziono wcześniej niż kontrola. W innym badaniu Braud szukał słów kluczowych i kontrolnych w gazecie. Znacząca hipoteza koincydencji została ponownie potwierdzona. Braud sugeruje, że te bardzo wstępne metody badania seryjnych znaczących zbieżności mogą być dalej rozwijane. Grubość tych badań ilustruje potrzebę znacznie lepszych projektów eksperymentalnych. W innym badaniu zbadano synchroniczne doświadczenia związane z uzyskiwaniem nieoczekiwanych pieniędzy. Landon (2001) próbował przetestować, w jaki sposób „zwracanie uwagi” na możliwość otrzymania nieoczekiwanych pieniędzy w dyskretnym okresie badań wpłynęło na faktyczne występowanie takich doświadczeń. W celu zintegrowania ducha eksperymentów psi związanych z archetypami i zasadą synchroniczności, w tym badaniu ekologicznym wybrano pieniądze (uniwersalnie znaczącą „substancję”) jako zmienną zależną i starano się ustalić: (1) czy uczestnicy doświadczyłoby więcej wydarzeń związanych z pieniędzmi w „polu” eksperymentu niż w poprzednim miesiącu; oraz (2) jeżeli różne metody zwracania uwagi miały jakikolwiek wpływ na ilość lub liczbę otrzymanych pieniędzy.

Jej 60 uczestników podzielono na trzy grupy podczas eksperymentalnego okresu 4 tygodni. grupa kontrolna została poproszona o zwrócenie uwagi na nieoczekiwane pieniądze; dwie grupy eksperymentalne poproszono o zmianę ich zachowania (zapalając świecę i skupiając uwagę lub skupiając uwagę na swój własny sposób). Wyniki porównano z przypadkami otrzymywania niespodziewanych pieniędzy przed testem (pieniądze, które pojawiły się niespodziewanie i nagle).

Na uwagę zasługuje kilka pomysłów: (1) po prostu zapisując się do badania, uczestnicy generalnie zgłaszali otrzymywanie nieoczekiwanych pieniędzy prawie dwukrotnie więcej razy w ciągu całego okresu studiów niż w poprzednim miesiącu; (2) ci, którzy początkowo zgłaszali wysokie oczekiwania dotyczące takich wyników, zgłaszali również znacznie większą częstość otrzymywania nieoczekiwanych pieniędzy; (3) wysoce skoncentrowane stężenie generalnie generowało niższą częstotliwość otrzymywania pieniędzy niż grupa kontrolna. Przydatne byłyby dodatkowe badania, które systematycznie manipulują doświadczeniami jednostek w celu stworzenia synchroniczności, szczególnie w odniesieniu do wyjaśnienia roli uwagi i oczekiwań w zgłaszanych doświadczeniach (patrz Falk, 1989).